ذهن من خالیست ازهردغدغه     خالیست ازفریادهای گنگ ونامفهوماسمان خالیست ازستارگان سرگردان                          خانه ام خالیست بی تو!                             خالی ات تنهاییم رابیشترکرد                                     خالی ات خاکسترم کرد                                         خالی ات دردمندم کرد                                                                                                       بی توهیچ پرنده ای پروازنمیکندبی تودلهامرده است  زندگی پاییزاست درهارابایدبست            پای دراین خانه نبایدگذاشت                 اینجاخانه تنهایی است خانه مرگ است                  خانه ایست که دردعشق نافرجامی راچشیده                          خانه ایست شاهدعشق,شاهدغم,                                            شاهدمرگ...                                               خانه ایست شاهدنگاههای دروغاجرهارنگ غم دارد     وحوضچه ان پراست ازابهای سیاه بدگمانی        وباغچه ای که پراست ازدرختان شک وتردید                   وسایه بانی ازدروغ ونفرتخانه ویرانه ایست که دلش میخواهد                    غبارش راکناربزند                         وزیرلب بارهاوبارهامیگوید                               ای کاش من هم خانه عشق بودم!
دسته ها : واماعشق
يکشنبه سی یکم 3 1388
X